BLOG #13 | De magische 12-weken grens?

18 juni, 2019

BLOG #13 | De magische 12-weken grens?

18 juni, 2019

Het eerste trimester is voor veel ouders een hele spannende periode waarin er nog een hele hoop kan gebeuren. Het is natuurlijk een feit dat tijdens de aanleg van de organen, een foutje gemaakt kan worden en dat de zwangerschap afloopt in een (vroege) miskraam. Maar gelukkig is de kans op een miskraam na de 8e week al een stuk afgenomen, en na de 10e week heel klein. De 12-weken grens is in mijn ogen onzin, en hier doe ik dan ook niet aan mee. Naar mijn mening mag het verdriet van het verlies van een kindje ook gedeeld worden, of dit nou met 8 of met 20 weken is. Laat je dus vooral niet gek maken door je omgeving, en doe lekker waar jij je prettig bij voelt! Het is immers jouw zwangerschap, jouw kindje en jouw lichaam.

Gevarenzone

Zoals jullie uit het stukje hierboven kunnen halen, heb ik dus ook niet mee gedaan met de ‘magische 12-weken grens’. De moeders die hier wel voor kiezen, ook prima, niks verkeerds aan! Zoals ik net al zei, lekker doen wat je zelf wilt en waar jij je goed bij voelt. Toen wij wisten dat ik zwanger was. hebben wij het al snel aan de meest naaste familie verteld. Onze situatie ligt dan ook wel iets anders als die van de meesten, iedereen was op de hoogte van onze behandelingen en vooruitgang. Het voelde voor mij niet goed om het voor de familie lang verborgen te houden, aangezien ook daar iedereen in spanning zat.

Nu ga ik eerlijk toegeven dat ik niet veel later de bekendmaking op Instagram heb gedaan. Ik heb een aantal berichten gekregen, waarin mensen mij er even op wezen dat ik had moeten wachten tot ik uit de ‘gevarenzone’ was. Deze opmerkingen heb ik genegeerd, maar ik vond ze verre van leuk. Mag ik even lekker zelf bepalen wanneer en hoe ik dingen vertel? Ook mijn volgers en lezers zaten in spanning op meer nieuws, en gezien ik nou eenmaal zelf voor dit leven heb gekozen voelde het ook niet goed om daar lang mee te wachten.

Connectie

Mocht de zwangerschap uitgelopen zijn in een miskraam, wilde ik dat ook met jullie delen. Puur omdat die dingen gebeuren in het leven, wij daar totaal geen invloed op hebben en het weer een onderwerp is waar een taboe op ligt. Voor degene die mij al langer volgen, taboes zijn om doorbroken te worden en dat doe ik graag. Het verliezen van een baby brengt enorm veel emoties met zich mee en laat dat nou net een ding waar ik graag over praat en het positieve uithaal.

Sinds wij weten dat ik zwanger ben, ben ik geen moment onzeker geweest. Ik heb mij volledig overgegeven aan mijn lichaam en moeder natuur, en ik vertrouw op mijn lijf die immers gemaakt is om te baren. Elke week voelde voor mij goed, en zolang het goed voelde en mijn kleine baby mij signalen gaf dat alles oké is daar binnen, heb ik nergens bang voor te zijn. Ik voel echt een connectie met de baby, en ik geloof er heilig in dat mijn lichaam signalen zou afgeven wanneer er iets mis is. Bij de eerste echo werd mijn gevoel ook bevestigd, en was alles meer dan perfect met de kleine frummel.

“…als bepaalde content of een specifiek persoon je niet aanstaat, klik je het toch gewoon weg. Niemand verplicht je om ernaar te kijken en al helemaal niet om te reageren..”

Kyra Elgersma

Mijn ervaring met het eerste trimester is dus vrij positief, ondanks dat ik mij ook dagen lang belabberd heb gevoeld. Juist die dagen was ik blij dat iedereen wist van de zwangerschap, ik kon al mijn klachten delen met vrienden en familie en dat gaf rust. Wetende dat ik niet de enige ben die het eerste trimester zwaar vind. Als ik vreselijk gesloopt was, kon ik gewoon zeggen: Joh, ik heb echt geen energie vandaag, andere keer ook goed? En het werd begrepen, omdat men wist dat ik zwanger was. Dit scheelde een hoop liegen, er om heen draaien en vraagtekens.Wel zo fijn, vind ik zo.

Bandenpijn

En zoals ik eerder al schreef, ik begrijp de keuze om wel te wachten ook. Vind dat deze keuze van je situatie en eigen gevoel afhangt. Voelt het niet goed om het al snel te delen? Zeker niet doen dan. Maar het is óók prima als vrouwen het wél doen! Om dan te reageren met “Jeetje, ik had gewacht tot ik uit de gevarenzone was”, maak je geen vrienden mee. Die keuze ligt niet bij jou, maar bij desbetreffende vrouw. Tevens is het social media, en als bepaalde content of een specifiek persoon je niet aanstaat kan je het heel simpel weg klikken. Je hoeft het niet te zien, je hoeft het niet te lezen en je hoeft zeker niet te reageren. Klik het weg, ontvolg of negeer het. Simpel as that.

De eerste weken voelde ik mij vrij goed. Ik had veel last van bandenpijn, die nu ook verklaard is: ik heb enorm veel vruchtwater. De combinatie van de Ovitrelle (de hoeveelheid hCG in die injectie staat gelijk aan een zwangerschap van 8 à 10 weken) en de hoeveelheid vruchtwater deed mijn baarmoeder te snel groeien, en dit resulteerde in helse bandenpijn. Er zijn dagen geweest dat ik zo veel pijn had, dat ik krom trok en niet meer kon lopen. Ik stond dan echt de pijn weg te puffen, vreselijk! Gelukkig was het scherpe randje er al snel af, en rond week 6 voelde ik mij fantastisch. Tegen week 8 aan kakte dit eventjes in. Er volgde een aantal weken met veel misselijkheid, weinig eetlust, duizeligheid en ernstige vermoeidheid. Of ik nou 4, 8, 10 of 12 uur sliep: ik was gesloopt. Dit zijn dan ook dagen geweest waarin ik riep dat ik het zwanger zijn echt niet leuk vond en dat het loodzwaar is. Gelukkig zakte de boel weer een beetje, en kreeg ik meer eetlust en zaten er steeds vaker goede dagen tussen waarin ik veel energie had. Laten we hopen dat dat zo blijft!



Helaas nog geen reacties. We vinden je erg lief als je de eerste bent!

Laat een reactie achter

Welkom op A Little Bit Pregnant©

Welkom op A Little Bit Pregnant©

Leuk dat je een kijkje neemt op mijn website. Ik ben Kyra, 21 jaar en woonachtig in Zwolle met mijn man en hondjes. A Little Bit Pregnant© staat in het teken van onvruchtbaarheid, en zo is mijn naam ook ontstaan. Een klein beetje zwanger, door de hormonen, door de wens, door de behandelingen. Je zult dus voornamelijk blogs lezen over infertiliteit, en alles wat daarbij komt kijken. In de hoop dat er wensmoeders zijn die er moed, kracht, herkenning en steun uit kunnen halen. Daarnaast bespreek ik taboes rondom het moederschap, en deel ik zoveel mogelijk over mijn zwangerschap. Heel veel leesplezier!

Kyra Elgersma

Instagram

Instagram has returned invalid data.

Volg mij ook op Instagram

Recent

×