BLOG #15 | De NIPT test

19 juli, 2019

BLOG #15 | De NIPT test

19 juli, 2019

Gezien vrijwel al mijn lezers (aanstaande) moeders zijn, ga ik er van uit dat iedereen weet wat de NIPT test is. Niet bekend met de NIPT? De NIPT test is een, nog vrij nieuwe, test in Nederland, die chromosoom afwijkingen zoals Trimosie 13, 18 en 21 kan achterhalen. Deze test heb ik bewust laten doen, en in deze blog ga ik jullie uitleggen waarom, en wat de uitslag was. Best een risicovol onderwerp, gezien hier talloze discussies over gaande zijn. Moeders die namelijk kiezen voor het afbreken van de zwangerschap, na een slechte NIPT, zijn moordenaars, ongeacht de reden er achter. Nu zal mijn artikel die discussies echt niet doen stoppen, maar ik kan hiermee wél moeders helpen die hetzelfde voelen en denken, maar dit niet durven uit te spreken.

Voordat ik ga beginnen aan deze blog wil ik jullie er even op attenderen dat dit mijn mening en ervaring is. Elke moeder kiest wat het beste voelt voor haar kind, en voor mijn gevoel was dit mijn beste keuze. Ongeacht wat jullie gekozen hebben of kiezen, jullie zijn allemaal toppertjes en elk kind is een wereldwonder. Met deze blog wil ik dus niemand naar beneden halen die de NIPT test niet heeft gedaan, om welke reden dan ook. Ik heb dan ook niks tegen kinderen die (bewust) geboren zijn met chromosoom- of andere ernstige afwijkingen.

Toen wij net in de medische mallemolen gingen, hebben mijn man en ik gesprekken gehad over onder andere de NIPT test, 20 weken echo en aangeboren afwijkingen. De keuze was vrij snel gemaakt en ik wilde graag de NIPT test laten doen. Echter wel zonder nevenbevindingen, want die konden mij een worst wezen. Het enige wat ik wilde weten was de gezondheid van de baby, in dit geval eventuele chromosoomafwijkingen. Op de 20 weken echo kijken ze naar andere afwijkingen, denk aan een open buik of ruggetje, schisis, klompvoetjes, hartafwijkingen etc. Gezien ik zelf ben geboren met een hartafwijking, is onze 20 weken echo medisch. Hier kan ik bij interesse later een artikel over schrijven.

Kleine afwijkingen zoals schisis of klompvoetjes zijn voor mij ook geen enkel probleem. Dat zijn dingen die vrij makkelijk opgelost kunnen worden, zodat je kindje er geen last meer van heeft. Echter voelde ik mij er niet goed bij om mijn kindje geboren te laten worden met bijvoorbeeld chromosoomafwijkingen of een ernstige hartafwijking oid. Dit is puur mijn gevoel, en doet dus helemaal niks af aan het gevoel en de keuze van de mama van een kindje met bijv Downsyndroom. Ik heb bewondering voor die moeders, en vind het ontzettend dapper dat jullie die keuze hebben kunnen maken.

Voor mij was mijn keuze vrij snel gemaakt. Uit liefde naar mijn kind, maar ook naar mijn man en mijzelf. Ik wil de allerbeste moeder zijn die ik kan zijn, en ik weet dat ik dat niet kan voor een ernstig ziek kind. En dan bedoel ik uiteraard geen ziektes die later opspelen, daar kan niemand wat aan doen. Ik kreeg ook ineens in mijn puberteit botkanker. Maar tijdens een zwangerschap heb ik een keuze, en dan wil ik de juiste keuze maken voor mijn kind en onszelf.

“Toch vind ik het een te groot risico, die ik voor mijzelf niet wilde nemen en ook dat moet prima zijn”

En voor sommige ouders klinkt dit misschien heel hard allemaal, maar hier heb ik echt wel over nagedacht. Kinderen met ernstige chromosoomafwijkingen hebben vaak levenslang begeleiding nodig, kunnen vaak nooit zelfstandig leven. Als moeder zijnde stopt mijn eigen leven dus daar, bij de geboorte van mijn zieke kind. Mijn hele leven zal dan in het teken staan van het verzorgen van mijn zieke kind, en zodra ik het zelf niet meer kan voel ik mij dag in, dag uit schuldig dat ik die zorg op een ander moet leggen. Dit wil ik mijzelf en mijn kind niet aan doen, maar ook mijn omgeving niet. Liefde zal er vast en zeker genoeg zijn, en ik heb ontzettend veel respect als je als moeder zijnde de keuze kan maken om de rest van je leven te kiezen voor de zorg van je zieke kind. Ik zelf zou dat niet kunnen.

En nogmaals, ik zeg niet dat ik er iets op tegen heb. En ik weet dat het ook anders kan, in mindere mate. Ik lunch regelmatig bij Brownies&Downies en ik vind alle Downies daar heerlijk. Ze zijn lief, oprecht en hebben onwijs veel doorzettingsvermogen. Voor vele van ons een voorbeeld. Hier ben ik dus ook zeker van op de hoogte, het hoeft allemaal niet zo ernstig te zijn. Toch vind ik het een te groot risico, die ik voor mijzelf niet wilde nemen. En dat moet ook prima zijn. In mijn omgeving is dit gesprek nogal een taboe, en laat dat nou net iets zijn waar ik een hekel aan heb.

Ook ondanks mijn fertiliteitsbehandelingen, zou ik dit moeten kunnen zeggen. Net als mijn vorige artikel. Mijn doel met deze blogs zijn ook niet om ruzies uit te lokken, maar juist om te laten zien dat het belangrijk is dat je je zo mág voelen, in je eigen lijf. Als jij als moeder zijnde kan zeggen dat jij met alle zekerheid voor een kindje met een chromosoomafwijking kan zorgen, heb ik daar enkel alleen maar heel veel respect en bewondering voor. Echter zijn er ook genoeg vrouwen die dit niet kunnen, en dat ook weten van zichzelf. Ik ben van mening dat ook zij er mogen zijn. Denken jullie niet dat die lieve mama’s een dikke knuffel verdienen? Het is echt geen halsoverkop, onoverwogen beslissing om een zwangerschap af te breken. Ook voor dié mama’s heb ik onwijs veel respect.

Iedereen mag er zijn, ongeacht wat je verhaal is. De ruzies, haat en moedermaffia ben ik zo onderhand een beetje beu. En ja, ik zal nu vast een hele hoop slapende honden waken. Ik zit al klaar voor jullie reacties: “Pff er zijn zat vrouwen die een kind willen, ziek of niet”, “Jij mag niet beslissen over het leven van een ander”, “MOORDENAAR”. Kom maar door. Op mijn vorige artikel heb ik de hele lading al gehad, en dat is misschien ook wel een beetje social media. Tegenwoordig kan niemand meer een mening uiten, zonder dat ze volledig gestenigd worden. Voor mij zijn jullie enkel motivatie om meer taboes bespreekbaar te maken, keep that in mind, alvorens je reageert :-)

Onze NIPT test was goed, er is niks geks gevonden. In mijn geval dus ‘gelukkig’, ik sta niet voor hartverscheurende keuzes. Mama’s die dit lezen en geen goede NIPT hebben gehad, dikke knuffel van mij. Ik sta achter jullie, welke keuze jullie ook maken. Alle keuzes zijn juist, zolang je je hart volgt. Het moederinstinct vertelt je wat het juiste is, niet je omgeving! <3

2 reacties

  • Rolo 19 juli, 2019 at 22:20

    Hoi
    Wij hebben tijdens de zwangerschap er voor gekozen om de NIPT test niet te doen ik wilde wel graag weten of alles goed zou zijn maar mijn vriend zou de zwangerschap af willen breken als er een negatief resultaat zou zijn en ik zou dat niet hebben gewild waardoor we samen hadden besloten m niet te doen want als ze er eenmaal was dan hou je toch onvoorwaardelijk van je kind met of zonder beperking

  • Smets Katrien 19 juli, 2019 at 15:55

    Ik snap je keuze dit is ook onze/mijn keuze (nu in verwachting van het 2de (10w&2dage) we gaan nu de nipt test late doen in 2017 was deze nog niet terugbetaald en hebben we de combinatie test gedaan ons dochtertje heeft MADD genetische stofwisselingsziekte wij zijn alle 2 drager MADD (heeft te maken met de vetten is op te lossen met dagelijks vitamine B2)

  • Laat een reactie achter

    Welkom op A Little Bit Pregnant©

    Welkom op A Little Bit Pregnant©

    Leuk dat je een kijkje neemt op mijn website. Ik ben Kyra, 21 jaar en woonachtig in Zwolle met mijn man en hondjes. A Little Bit Pregnant© staat in het teken van onvruchtbaarheid, en zo is mijn naam ook ontstaan. Een klein beetje zwanger, door de hormonen, door de wens, door de behandelingen. Je zult dus voornamelijk blogs lezen over infertiliteit, en alles wat daarbij komt kijken. In de hoop dat er wensmoeders zijn die er moed, kracht, herkenning en steun uit kunnen halen. Daarnaast bespreek ik taboes rondom het moederschap, en deel ik zoveel mogelijk over mijn zwangerschap. Heel veel leesplezier!

    Kyra Elgersma

    Instagram

    • 9 months preparing, to fall in love for a lifetime 💛

Dat die laatste weken écht het zwaarste wegen, hoor ik al jaren om mij heen. Dat ze daadwerkelijk loodzwaar zijn, ervaar ik nu zelf. Heftig, bijzonder en vermoeiend, om even de afgelopen maanden in drie woorden te omschrijven.

Op deze foto, hurkend voor het badje - waar ik naderhand spijt van had, toen ik niet meer omhoog kwam - met mijn favo badolie van @de_kleine_keuken (of eigenlijk badkamer), zó benieuwd naar hoe dat mensje er uit gaat zien. En echt, mijn geduld raakt op. Ik wil mijn baby zo graag badderen. En uren knuffelen, kussen en kroelen.

Mijn bekken zijn echt aan het einde van hun Latijn, en ik heb het gevoel alsof ik een paar stootkogels tegen mijn stuitje heb gehad. De nesteldrang is ernstig aanwezig, en laat mij nog net geen wc-pot schrobben met een tandenborstel. Geen goede combinatie kan ik je vertellen, met bekkeninstabiliteit.

Maar ondanks al die pijn en nachten zonder slaap. Ondanks al die angst, onzekerheden en ziekenhuisbezoekjes. Ondanks al die vreselijke bekkenfysio oefeningen, maanden lang maximaal beroerd zijn, flauwvallen tijdens een 25 graden koude douche. Ondanks alles, vind ik het bizar fijn dat mijn kind in mijn buik groeit en het goed heeft en doet.

Mijn eigen lijf? Die trekt het niet zo goed. Elk beetje voedingsstof verdwijnt linea-recta richting de placenta, de baby in. Dat is ook wel te zien aan de groei. Voor mij wat minder leuk, fijn en prettig. Maar mijn kind doet het goed. En dat is belangrijk.

Ik ga nu nog 8 weken aftellen, maximaal aftellen. Kerst is nog nooit zo mooi geweest. 💛 It’s my time to shine, letterlijk, want I’m sweating to death. Iets met #pregnancyglow

Hoe lang liet jouw frummel op zich wachten?
    • HAPPY 💛 Want het leven is te mooi om niet te lachen

Vandaag heb ik mijn prachtige, bolle buik weer vast laten leggen bij @gravida.nl, de resultaten volgen uiteraard héél snel. Moet zeggen dat ik nu ook erg nieuwsgierig ben naar het eindresultaat.

En weet je wat zo mooi was vandaag? De kleine ligt dus in voetstuit, de meeste weten dit al, en het hoofdje was heel duidelijk te zien op de scan. Veel van jullie was het al opgevallen aan de beelden van vanmiddag!

Ik ben blij, dat het gelukt is om mijn lichaam weer vast te leggen. Zonder duizelig en onwel te worden. Blij, dat ons kindje gezond is en het goed heeft in mijn buik. Blij, dat mijn lichaam dit gewoon even flikt. Blij, dat ik dit kan delen met mijn dierbare om mij heen. Ik ben blij, maar bovenal gelukkig 💛

Hoe was jullie weekend? En waar werd jij intens gelukkig van?
    • JE BENT GENOEG!

Aan de hand van mijn post van gisteren, én het artikel die ik zojuist op @mamaplaats heb gegooid, wilde ik nog even een Instagram post maken. Omdat niet iedereen mijn blogs leest, en ik wel wil dat jullie dit lezen.

Want lieve, lieve mama die dit leest: jij bent méér dan genoeg!
Voor je frummel ben je meer dan genoeg. En weet je? Het enige wat zij willen, ben jij!

Je frummel wilt niet die fitmom, die Pinterest mom, of die influencer mom. Ze willen geen enkele andere moeder, die jij denkt dat je zou moeten zijn. Ze willen JOU!

Dus lieve mama, wees jezelf. Wees de allerbeste versie van jou. Imperfect en onvolmaakt, met ongewassen haren en een tiet hangend uit je slobber shirt. Tijgerstrepen over je puddingbuik, met een verlaten zwangerschapsstreep en een navel die nog niet terug geplopt is. Het is oké. Want je bent genoeg!

Social media kan je al snel onzeker maken. Foto’s zijn perfect, en het lijkt bij elke andere moeder wel vlekkeloos te gaan. Maar weet je? Het gras is groener, daar waar jíj het water geeft. 💛 OMARM JEZELF 💛
    • “Je bent niet ziek” || Wanneer een zwangerschap je wél ziek maakt

Een tijd geleden heb ik er al eens een artikel over geschreven. Zal de link even in mijn bio plaatsen, voor de geïnteresseerde. In het artikel beschreef ik goudeerlijk dat ik zwanger zijn oprecht verschrikkelijk vind. Helaas werd de blog maar voor de helft gelezen, kreeg ik een shitzooi aan haat over mij heen en heb ik het maar gelaten voor wat het is.

Nu ik er een paar honderd nieuwe volgers en lezers bij heb, en gister op de Spoed Eisende Hulp lag, dacht ik: het is tijd om dit onderwerp weer ter sprake te brengen. EEN ZWANGERSCHAP KAN JE ZIEK MAKEN, punt!

Met enige regelmaat zucht ik dat ik er zo klaar mee ben, de reacties vliegen me al om de oren. “Jij wilde zwanger worden,” of de welbekende “Ach jeetje, stel je eens niet zo aan. Je bent niet ziek”

Don’t get me wrong, ik ben smoorverliefd op onze drukke, bolle baby. Dat ik zwanger ben, ons kindje mag dragen én dat ons kindje groeit en gezond is, is dus zeker iets waar ik ontzettend dankbaar voor ben. Absoluut. Maar mijn lichaam kan het niet aan, en dat wordt ons met de week duidelijker gemaakt.

Dus ja, ik klaag hier en daar. Ja, ik huil soms omdat mijn lichaam faalt, omdat ik al 7 maanden beroerd ben en pijn heb, omdat ik er klaar mee ben. Ik ben op, ik kan niet meer. En ook dat hoort er soms bij, hoe ontzettend balen dat ook is.

Lieve zwangere, of mama’s die een helse zwangerschap hebben gehad, spreek! Praat! Deel je mening! Schreeuw het uit! Het mág, het kán, het is jouw goedrecht om je zo te voelen en het doet níks af aan de liefde voor je kindje(s)! Vertel eens eerlijk in de comments: hoe ervaar/ervoer jij je zwangerschap?
    • Daar sta ik dan, kwetsbaar en bloot, 7 hele maanden zwanger.

Striemen waar je U tegen zegt, een buik vol met uitslag - want medicijnen zijn verleden tijd - en een vage vet rol in mijn zij. De hangtieten van oma Bep, tepels formaatje spiegelei, een navel die op standje ik-lijk-meer-op-de-anus-van-een-kat staat en haren zo vet dat ik er patat in kan bakken.

Maar oh, wat kijk ik vol ongeloof in de spiegel, elke dag weer. Wat vind ik mijn lijf prachtig, en dat is niet wegens de hierboven genoemde kenmerken. Want waar jij nu naar kijkt, is mijn kind. Mijn baby.

Mijn lieve, kleine, spekbaby die hartstikke goed groeit. In mijn imperfecte lichaam. En dát, dat maakt het perfect. Dat maakt mij trots, en doet mij vol zelfvertrouwen naar mijn lijf kijken. Want daarin groeit een mensje, míjn mensje.

PS: Het enige dingetje wat ik verrekte irritant vind, is dat ik mijn doos niet meer kan zien doch scheren. En ik haat haren. Dus, irritant much #scheernooitopgevoel #spreekuitervaring #amateuristischeschaamlipcorrectieszijnnietfijn
    • Everything grows rounder and wider and I’m just sitting here, wondering who in the world this baby will turn out to be
    • I’m SO 🤬 READY to have this BABY || Klaag maar raak onder deze post

We zijn weer terug van de bekkenfysio, iets wat in het begin van de zwangerschap goed leek te helpen, heeft nu zijn tegendeel bewezen. Het wordt met de dag zwaarder, pijnlijker en vermoeiender.

En ja, op dit moment ben ik er even helemaal klaar mee.😩 Ik kàn niet meer. Hoeveel meer pijn ga ik nog krijgen? En hoeveel meer pijn kan ik nog aan?

Nachten zijn geen nachten meer, slapen is verleden tijd. Nesteldrang waar je U tegen zegt, maar toegeven zorgt voor spijt. Hey, dat rijmt🤭

We zijn de 6 maanden gepasseerd, nog 2,5 maand te gaan. 🥵 En zonder twijfel dat mij dat gaat lukken, maar nu, vandaag, zie ik het even niet meer. Vandaag ben ik eventjes, helemaal op. Moe. Kapot. Klaar. 😖Heel even maar.

Baby C, alsjeblieft, meld jezelf wanneer we de 37 weken aantikken. Je loopt al DRIE weken 😱 voor op groei, mama’s baarmoeder is hartstikke groot 😭 en ik draag een zwembad 🌊 aan water met me mee. 37 weken is goed. Dan kan ik beginnen met aftellen.

Wat hebben jullie te zeiken vandaag? Pleur maar lekker onder deze post. 🤬Wellicht maken we er een vaste zeikwijf-vrijdag van 🤓
    • W I N A C T I E  T.W.V. €300 || 🤰🏼3D print van je zwangere buik

Ja lieve mama’s to be, jullie zien het goed! Ik mag een 3D scan en print NAAR KEUZE weggeven! 😍 Check alle mogelijkheden bij @gravida.nl

Via @gravida.nl heb ik een eerste scan laten maken, in het begin van mijn zwangerschap. Ik vind het zo’n bijzondere ervaring, dat ik volgende week weer mag.

Hoe bijzonder is het, om je zwangere lijf te vereeuwigen in een 3D geprint beeldje!? 🤰🏼 Zo kan je altijd even terug kijken naar wat voor’n geweldige prestatie je hebt geleverd.

WAT MOET JE DOEN OM TE WINNEN?
1️⃣. VOLG @gravida.nl EN @kyraelgersma
2️⃣. TAG je zwangere vriendinnen, (schoon)zus, tante, nicht etc
3️⃣. DEEL deze post op je TIJDLIJN of in je STORY en TAG ONS! 🥳

HEEL VEEL SUCCES
De winactie sluit op 31 oktober 2019

Je kan ook als niet-zwangere meedoen voor een zwangere vriendin/kennis/familielid

Deze winactie is op geen enkele manier gesponsord door Instagram
    • Een stille wens,
werd een verlangen
naar jou, lief klein mens
Jij hebt hoop
door geluk vervangen

    Volg mij ook op Instagram

    Recent

    ×