BLOG #16 | Zwanger na ANOREXIA?!

18 september, 2019

BLOG #16 | Zwanger na ANOREXIA?!

18 september, 2019

Hoppa, en laten we maar weer meteen met de deur in huis vallen. De meeste van jullie weten er van, mijn eetstoornis. Die overigens al jaren op de achtergrond speelt, en dus niet meer mijn dagelijkse leven beïnvloed. Maar hoe ga ik hier mee om tijdens de zwangerschap en gewichtstoename van de hormooninjecties? Lees snel verder!

Eerst een stukje voorgeschiedenis

Om te beginnen wil ik even duidelijk wezen dat Anorexia niet enkel graatmager zijn is, bij die eetstoornis komt heel veel meer kijken en is het alles behalve alleen dun zijn. Dit artikel is overigens ook geen aandrijven van, of juist neerhalen van Anorexia. Mocht je jezelf hierin terug vinden, of dingen herkennen, neem dan contact op met je huisarts of praat er met iemand over (met mij mag ook! Absoluut!)

In mijn tienerjaren ontwikkelde ik een eetstoornis, beter bekend als Anorexia Nervosa. De ‘aftakeling’ ging, bij nader inzien, vrij snel en gelukkig had mijn omgeving het ook snel door. Echter hield dit mij niet tegen, en zocht ik het in andere dingen, bijvoorbeeld met drank en drugs. Het begon met een beetje onschuldig puberaal gedrag, de welbekende: ik-ben-een-puber-en-vind-mezelf-dik gedachtes. In die tijd ging het globaal gezegd al niet goed met mij, ik werd enorm ge-cyberbullied (als dat een woord is haha) en kreeg dagelijks meerdere berichten dat ik mijzelf maar beter van kant kon maken. De gehele situatie hielp niet mee, en zo begonnen mijn nog onschuldige, puberale gedachtes al snel om te slaan in iets ernstigs.

Het eten werd moeilijker, ik weigerde steeds meer en zodra ik geen keuze had, spuugde ik het wel weer uit zodra mijn vader aan het werk was. Omdat mijn vader hele lange dagen maakte, was het voor mij een piece of cake om de hele dag niks te eten. Qua gewicht zat ik onder de 40 kilo en ik was vaak duizelig, misselijk, niet lekker en slap. Niet echt gezond. Toen ik mijn ex leerde kennen begon ik veel alcohol te drinken, en merkte ik al snel dat dit mijn maag deed vullen. Heel handig, want hierdoor kon ik nog minder eten. Nog niet veel later raakte ik aan de drugs, ook wederom door mijn ex, en takelde ik meer af.

“Ik was zo klaar met al die drank, ik wist dat ik ooit moeder wilde worden dus mijn lichaam moest gezond zijn. Dit moet stoppen!”

Na een tijd en veel drama begon ik opzich weer normaal te eten. Het drank- en drugsgebruik hielden me slank, en dus kon een pizza hier en daar geen kwaad. De pizza die ik voorheen met krokodillentranen móést opeten, kon ik nu zelf weer eten. Ergens wist ik heel goed dat ik niet gezond bezig was, en ik had nog steeds veel te veel ondergewicht, maar of het mij boeide was een ander verhaal. Mensen om mij heen hielpen mij veel, zeiden elke dag even dat ik wel goed moest eten, en niet moest vergeten om te eten. Er is zelden echt een punt gemaakt van de Anorexia, alhoewel ik ook wel erg goed was in stiekem gedoe.

Toen ik plannen had om terug naar Nederland te gaan, had ik met mijn vader een doel gesteld. Ik zou voor die tijd de 50kg halen. Op dat moment woog ik zo’n 42 kilo, dus ik had nog wel een weg te gaan. Het drank- en drugsgebruik kwam mijn strot uit en daar was ik klaar mee, dus daar ben ik toen mee gestopt. Ik wilde ooit moeder worden, dus mijn lichaam moest gezond worden. In Nederland heb ik hier en daar nog wel wat gedronken, maar het ging de goede kant op. Helaas haalde ik de 50kg niet, en vertrok ik het eiland met 45kg. Die ik de komende jaren ook nog bleef, want de 50kg halen lukte me gewoon niet.

Toen ik startte met de hormonen ben ik nog even snel de weegschaal op gesprongen. Hier en daar hoorde ik al dat je er flink van kunt aankomen, dus ergens wilde ik het goed in de gaten houden. Toen ik nog geen 4 maanden later weer op de weegschaal ging staan, en zag dat ik meer dan 20 kilo was aangekomen, moest ik even slikken. Tuurlijk zag ik wel dat ik voller werd, en had ik ineens maatje S in plaats van mijn eeuwige kindermaat. Maar meer dan 20 kilo, nee die zag ik niet aankomen.

Ondanks dat ik maar bleef roepen: ‘Die eetstoornis is er écht niet meer’, betrap ik mezelf erop dat ik weer obsessief werd met gewicht en voedselinname. En niet heel opvallend, maar onder het mom van ik wil gezonder eten. Zo begon ik weer wild te koken, geen vlees, alles zelf maken en kilo’s aan groentes en fruit. Ontbijt bestond uit yoghurt, lunch uit fruit en avondeten uit een bak groente. Heerlijk, vond ik, en mijn man gelukkig ook. Dit heeft er wel voor gezorgd dat ik niet nog meer aankwam. Moet zeggen dat ik ook niet meer heb durven te wegen.

Eindelijk zwanger

Toen ik net de Ovitrelle gespoten had, ben ik op de weegschaal gaan staan. 68 kilo, man wat voelde ik mij vreselijk. Maar hey, ik zou nu mogelijk zwanger kunnen zijn. Beter zwanger met 68 kilo en gezond zijn, dan zwanger met 45 kilo en mij altijd zwak voelen, dacht ik zo. Gelukkig was het deze ronde raak, en had ik een week later een positieve test in mijn handen. Ik probeerde mij neer te leggen bij het feit dat ik nog meer zou aankomen, en gaf toe aan mijn zoete zwangerschaps-cravings.

“Ik durf niet te denken aan hoe ernstig de obsessie met gewicht was geweest als ik mijzelf elke dag had kunnen wegen…”

Niet wetende dat ik de komende 14 weken geen eten kon ruiken, laat staan een hap weg krijgen. Ik merkte al snel dat de zwangerschap echt een zware klap op mijn lijf was, en het mij helemaal opvrat. Zo viel ik dus alleen maar af, zei mijn omgeving elke keer dat ik wel slanker leek dan voller en woog ik met 24 weken zwangerschap 65 kilo. Er zal vast wel weer iets bij zijn gekomen, want als ik kijk naar mijn gezicht en benen ben ik zeker 10 tot 15 kilo kwijt geraakt in de eerste zwangerschapsweken. Dit weten we niet zeker, omdat ik voorheen nooit gewogen ben.

Wegen is echt altijd een drama geweest, ik heb thuis ook bewust geen weegschaal. Dat getalletje blijft altijd een dingetje, waar ik weer een probleem van ga maken. Mijn man en ik vonden het dus verstandiger om geen weegschaal te kopen. En ik denk dat dit ook een hele goede keuze is geweest, want ik durf niet te denken aan hoe ernstig de obsessie wel niet zou geworden zijn, moest ik mijzelf dagelijks kunnen wegen.

Momenteel ben ik 6 maanden zwanger, en weeg ik dus nog steeds 65 kilo. Of dit zo blijft, dat betwijfel ik. Ergens ben ik heel bang dat ik de laatste maand ineens gigantisch ga aankomen. Ik probeer mezelf er bij neer te leggen, en vast te houden aan het feit dat ik makkelijk kan afvallen. Ik hoop dat ik straks ons kindje borstvoeding kan geven, en dat deze extra kilo’s daar positief aan bijdragen. En verder? Ja, dit lijf groeit een mensje. Ik laat mijn lichaam doen wat het nodig heeft. Mijn baby vreet onwijs veel van me, het is een erg actief kindje die ook nog eens flink voorloopt op de groei. De baby zal het wel nodig hebben… het is goed zo!

Helaas nog geen reacties. We vinden je erg lief als je de eerste bent!

Laat een reactie achter

Welkom op A Little Bit Pregnant©

Welkom op A Little Bit Pregnant©

Leuk dat je een kijkje neemt op mijn website. Ik ben Kyra, 21 jaar en woonachtig in Zwolle met mijn man en hondjes. A Little Bit Pregnant© staat in het teken van onvruchtbaarheid, en zo is mijn naam ook ontstaan. Een klein beetje zwanger, door de hormonen, door de wens, door de behandelingen. Je zult dus voornamelijk blogs lezen over infertiliteit, en alles wat daarbij komt kijken. In de hoop dat er wensmoeders zijn die er moed, kracht, herkenning en steun uit kunnen halen. Daarnaast bespreek ik taboes rondom het moederschap, en deel ik zoveel mogelijk over mijn zwangerschap. Heel veel leesplezier!

Kyra Elgersma

Instagram

  • 9 months preparing, to fall in love for a lifetime 💛

Dat die laatste weken écht het zwaarste wegen, hoor ik al jaren om mij heen. Dat ze daadwerkelijk loodzwaar zijn, ervaar ik nu zelf. Heftig, bijzonder en vermoeiend, om even de afgelopen maanden in drie woorden te omschrijven.

Op deze foto, hurkend voor het badje - waar ik naderhand spijt van had, toen ik niet meer omhoog kwam - met mijn favo badolie van @de_kleine_keuken (of eigenlijk badkamer), zó benieuwd naar hoe dat mensje er uit gaat zien. En echt, mijn geduld raakt op. Ik wil mijn baby zo graag badderen. En uren knuffelen, kussen en kroelen.

Mijn bekken zijn echt aan het einde van hun Latijn, en ik heb het gevoel alsof ik een paar stootkogels tegen mijn stuitje heb gehad. De nesteldrang is ernstig aanwezig, en laat mij nog net geen wc-pot schrobben met een tandenborstel. Geen goede combinatie kan ik je vertellen, met bekkeninstabiliteit.

Maar ondanks al die pijn en nachten zonder slaap. Ondanks al die angst, onzekerheden en ziekenhuisbezoekjes. Ondanks al die vreselijke bekkenfysio oefeningen, maanden lang maximaal beroerd zijn, flauwvallen tijdens een 25 graden koude douche. Ondanks alles, vind ik het bizar fijn dat mijn kind in mijn buik groeit en het goed heeft en doet.

Mijn eigen lijf? Die trekt het niet zo goed. Elk beetje voedingsstof verdwijnt linea-recta richting de placenta, de baby in. Dat is ook wel te zien aan de groei. Voor mij wat minder leuk, fijn en prettig. Maar mijn kind doet het goed. En dat is belangrijk.

Ik ga nu nog 8 weken aftellen, maximaal aftellen. Kerst is nog nooit zo mooi geweest. 💛 It’s my time to shine, letterlijk, want I’m sweating to death. Iets met #pregnancyglow

Hoe lang liet jouw frummel op zich wachten?
  • HAPPY 💛 Want het leven is te mooi om niet te lachen

Vandaag heb ik mijn prachtige, bolle buik weer vast laten leggen bij @gravida.nl, de resultaten volgen uiteraard héél snel. Moet zeggen dat ik nu ook erg nieuwsgierig ben naar het eindresultaat.

En weet je wat zo mooi was vandaag? De kleine ligt dus in voetstuit, de meeste weten dit al, en het hoofdje was heel duidelijk te zien op de scan. Veel van jullie was het al opgevallen aan de beelden van vanmiddag!

Ik ben blij, dat het gelukt is om mijn lichaam weer vast te leggen. Zonder duizelig en onwel te worden. Blij, dat ons kindje gezond is en het goed heeft in mijn buik. Blij, dat mijn lichaam dit gewoon even flikt. Blij, dat ik dit kan delen met mijn dierbare om mij heen. Ik ben blij, maar bovenal gelukkig 💛

Hoe was jullie weekend? En waar werd jij intens gelukkig van?
  • JE BENT GENOEG!

Aan de hand van mijn post van gisteren, én het artikel die ik zojuist op @mamaplaats heb gegooid, wilde ik nog even een Instagram post maken. Omdat niet iedereen mijn blogs leest, en ik wel wil dat jullie dit lezen.

Want lieve, lieve mama die dit leest: jij bent méér dan genoeg!
Voor je frummel ben je meer dan genoeg. En weet je? Het enige wat zij willen, ben jij!

Je frummel wilt niet die fitmom, die Pinterest mom, of die influencer mom. Ze willen geen enkele andere moeder, die jij denkt dat je zou moeten zijn. Ze willen JOU!

Dus lieve mama, wees jezelf. Wees de allerbeste versie van jou. Imperfect en onvolmaakt, met ongewassen haren en een tiet hangend uit je slobber shirt. Tijgerstrepen over je puddingbuik, met een verlaten zwangerschapsstreep en een navel die nog niet terug geplopt is. Het is oké. Want je bent genoeg!

Social media kan je al snel onzeker maken. Foto’s zijn perfect, en het lijkt bij elke andere moeder wel vlekkeloos te gaan. Maar weet je? Het gras is groener, daar waar jíj het water geeft. 💛 OMARM JEZELF 💛
  • “Je bent niet ziek” || Wanneer een zwangerschap je wél ziek maakt

Een tijd geleden heb ik er al eens een artikel over geschreven. Zal de link even in mijn bio plaatsen, voor de geïnteresseerde. In het artikel beschreef ik goudeerlijk dat ik zwanger zijn oprecht verschrikkelijk vind. Helaas werd de blog maar voor de helft gelezen, kreeg ik een shitzooi aan haat over mij heen en heb ik het maar gelaten voor wat het is.

Nu ik er een paar honderd nieuwe volgers en lezers bij heb, en gister op de Spoed Eisende Hulp lag, dacht ik: het is tijd om dit onderwerp weer ter sprake te brengen. EEN ZWANGERSCHAP KAN JE ZIEK MAKEN, punt!

Met enige regelmaat zucht ik dat ik er zo klaar mee ben, de reacties vliegen me al om de oren. “Jij wilde zwanger worden,” of de welbekende “Ach jeetje, stel je eens niet zo aan. Je bent niet ziek”

Don’t get me wrong, ik ben smoorverliefd op onze drukke, bolle baby. Dat ik zwanger ben, ons kindje mag dragen én dat ons kindje groeit en gezond is, is dus zeker iets waar ik ontzettend dankbaar voor ben. Absoluut. Maar mijn lichaam kan het niet aan, en dat wordt ons met de week duidelijker gemaakt.

Dus ja, ik klaag hier en daar. Ja, ik huil soms omdat mijn lichaam faalt, omdat ik al 7 maanden beroerd ben en pijn heb, omdat ik er klaar mee ben. Ik ben op, ik kan niet meer. En ook dat hoort er soms bij, hoe ontzettend balen dat ook is.

Lieve zwangere, of mama’s die een helse zwangerschap hebben gehad, spreek! Praat! Deel je mening! Schreeuw het uit! Het mág, het kán, het is jouw goedrecht om je zo te voelen en het doet níks af aan de liefde voor je kindje(s)! Vertel eens eerlijk in de comments: hoe ervaar/ervoer jij je zwangerschap?
  • Daar sta ik dan, kwetsbaar en bloot, 7 hele maanden zwanger.

Striemen waar je U tegen zegt, een buik vol met uitslag - want medicijnen zijn verleden tijd - en een vage vet rol in mijn zij. De hangtieten van oma Bep, tepels formaatje spiegelei, een navel die op standje ik-lijk-meer-op-de-anus-van-een-kat staat en haren zo vet dat ik er patat in kan bakken.

Maar oh, wat kijk ik vol ongeloof in de spiegel, elke dag weer. Wat vind ik mijn lijf prachtig, en dat is niet wegens de hierboven genoemde kenmerken. Want waar jij nu naar kijkt, is mijn kind. Mijn baby.

Mijn lieve, kleine, spekbaby die hartstikke goed groeit. In mijn imperfecte lichaam. En dát, dat maakt het perfect. Dat maakt mij trots, en doet mij vol zelfvertrouwen naar mijn lijf kijken. Want daarin groeit een mensje, míjn mensje.

PS: Het enige dingetje wat ik verrekte irritant vind, is dat ik mijn doos niet meer kan zien doch scheren. En ik haat haren. Dus, irritant much #scheernooitopgevoel #spreekuitervaring #amateuristischeschaamlipcorrectieszijnnietfijn
  • Everything grows rounder and wider and I’m just sitting here, wondering who in the world this baby will turn out to be
  • I’m SO 🤬 READY to have this BABY || Klaag maar raak onder deze post

We zijn weer terug van de bekkenfysio, iets wat in het begin van de zwangerschap goed leek te helpen, heeft nu zijn tegendeel bewezen. Het wordt met de dag zwaarder, pijnlijker en vermoeiender.

En ja, op dit moment ben ik er even helemaal klaar mee.😩 Ik kàn niet meer. Hoeveel meer pijn ga ik nog krijgen? En hoeveel meer pijn kan ik nog aan?

Nachten zijn geen nachten meer, slapen is verleden tijd. Nesteldrang waar je U tegen zegt, maar toegeven zorgt voor spijt. Hey, dat rijmt🤭

We zijn de 6 maanden gepasseerd, nog 2,5 maand te gaan. 🥵 En zonder twijfel dat mij dat gaat lukken, maar nu, vandaag, zie ik het even niet meer. Vandaag ben ik eventjes, helemaal op. Moe. Kapot. Klaar. 😖Heel even maar.

Baby C, alsjeblieft, meld jezelf wanneer we de 37 weken aantikken. Je loopt al DRIE weken 😱 voor op groei, mama’s baarmoeder is hartstikke groot 😭 en ik draag een zwembad 🌊 aan water met me mee. 37 weken is goed. Dan kan ik beginnen met aftellen.

Wat hebben jullie te zeiken vandaag? Pleur maar lekker onder deze post. 🤬Wellicht maken we er een vaste zeikwijf-vrijdag van 🤓
  • W I N A C T I E  T.W.V. €300 || 🤰🏼3D print van je zwangere buik

Ja lieve mama’s to be, jullie zien het goed! Ik mag een 3D scan en print NAAR KEUZE weggeven! 😍 Check alle mogelijkheden bij @gravida.nl

Via @gravida.nl heb ik een eerste scan laten maken, in het begin van mijn zwangerschap. Ik vind het zo’n bijzondere ervaring, dat ik volgende week weer mag.

Hoe bijzonder is het, om je zwangere lijf te vereeuwigen in een 3D geprint beeldje!? 🤰🏼 Zo kan je altijd even terug kijken naar wat voor’n geweldige prestatie je hebt geleverd.

WAT MOET JE DOEN OM TE WINNEN?
1️⃣. VOLG @gravida.nl EN @kyraelgersma
2️⃣. TAG je zwangere vriendinnen, (schoon)zus, tante, nicht etc
3️⃣. DEEL deze post op je TIJDLIJN of in je STORY en TAG ONS! 🥳

HEEL VEEL SUCCES
De winactie sluit op 31 oktober 2019

Je kan ook als niet-zwangere meedoen voor een zwangere vriendin/kennis/familielid

Deze winactie is op geen enkele manier gesponsord door Instagram
  • Een stille wens,
werd een verlangen
naar jou, lief klein mens
Jij hebt hoop
door geluk vervangen

Volg mij ook op Instagram

Recent

×