BLOG #6 | Heeft iemand mijn libido gevonden?

18 februari, 2019

BLOG #6 | Heeft iemand mijn libido gevonden?

18 februari, 2019

Sja, zoals de titel het al zegt: ik ben mijn libido kwijt. Die ligt volgens mij begraven in Taiwan of zo. Of het nou de hormonen zijn, of ik zelf echt niet wil, who knows… ik ben er zelf nog niet helemaal achter. Het is wel vervelend uiteraard, voor zowel mijzelf als voor mijn man. Nu heb ik de afgelopen twee weken ook heel weinig geslapen, en dat doet ook niet veel goeds op je geestelijke gesteldheid. Als je denkt dat je een puppy wilt, omdat ze zo schattig zijn, genees ik je daar meteen even van. Ezra is echt een lieverd, en ik zou hem voor geen miljoen willen missen, maar ik hoef nooit geen puppy meer! Sorry Ezra, toch heb ik er in zekere zin wel spijt van. En niet zozeer Ezra zelf, want oh dat koppie alleen al! Meer het hele puppy gedoe. Het is zo veel werk, en het kost zoveel tijd en energie die ik niet heb. En als je denkt dat een kind niet veel anders is: zeker wel. Een baby is voor mij veel makkelijker dan een puppy. Mochten we na deze twee draken dus ooit nog een hond willen, dan kies ik liever voor een iets oudere pup, denk aan 12 maanden +. Die zijn meestal al wel zindelijk, en dat is wel echt mijn grootste dingetje haha. 

Terug naar het verloren libido verhaal, want hoe krik je zoiets nou op? Het is voor mij nog niet zo’n groot drama dat ik direct naar de vrouwelijke Viagra wil grijpen. Er zijn vast alternatieven, die wat veiliger en gezonder zijn. Nee, ik ga ook geen oesters eten. Leuk voor je dat jij dat graag eet, en daar opgewonden van raakt en hard op gaat. Echt, ik meen het, leuk voor je! Geniet er van! Maar ik neem liever geen warme, glibberige kwakjes in mijn mond. Brrr, krijg er nu al kippenvel van. Nog een ánder alternatief dus! Of wordt het dan toch die Viagra!? Voor zover ik mij kan herinneren heb ik altijd wel een opmerkelijk laag libido gehad. En als er eenmaal een beetje gekieteld wordt, dan krijg ik ook heus wel zin hoor, maar als het aan mij ligt hebben we eens in het jaar gemeenschap. 

“… ik kan nu stoppen met mezelf de schuld geven en alles schuiven op een ziekte…”

Toen wij erachter kwamen dat ik best wel zware PCOS heb, en ik de symptomen ging bekijken, viel er wel een hele hoop op zijn plek. Eén van de kenmerken van PCOS is dus: ja wel, een laag libido. Ik begraaf hem (of haar? Beetje genderneutraal Kyr) dus niet bewust zelf, maar mijn verstoorde hormoonhuishouden bemoeit zich ermee. Voor mij is dat al een hele verademing, ik kan nu stoppen met mezelf de schuld geven en alles schuiven op een ziekte. Haha nee grapje hoor, dat doe ik ook weer niet. Maar, er is nu wel een verklaring voor, en dat maakt mij een stukje minder onzeker. Die onzekerheid is ook een grote boosdoener, en ook dat doet niets goeds tussen de lakens. Er is helemaal niks aan een vrouw die onzeker is en als een dood vogeltje, in het pikdonker, op d’r rug wilt blijven liggen. No offense voor diegene die wél graag zo liggen, maar zeg nou eens eerlijk, ken jij een man die daar immens van opgewonden raakt? Ik niet hoor! Het is toch veel spannender als een vrouw zelfverzekerd is, zo af en toe ook het heft in eigen handen neemt, een beetje dominant kan zijn en lekker los gaat.

Nu zal menige man niet veel klagen over jouw onzekerheid tussen de lakens, gelukkig maar, anders zouden er nog weinig huwelijken stand houden. En weet je, het maakt ook niet uit hoe hoog jouw libido is, hoe wild jij in bed bent, wat jouw rol is en hoe dominant je bent. Het maakt niet uit, want alles is goed en niks is fout. Ik hoop dat meer vrouwen zich wat zelfverzekerder zullen voelen, nu ze lezen dat zij echt niet de enige zijn die haar libido is verloren. Ga niet teveel knoeien met pilletjes, je libido komt op het juiste moment wel weer even om het hoekje gluren. En zo niet? Ook prima! Het leven bestaat niet alleen maar uit seks, en er zijn tal andere manieren om elkaar lief te hebben. Voel je niet verplicht om met je partner onder de lakens te duiken, daar word je alleen maar onzekerder van. Het belangrijkste is dat jij goed in je vel zit, en als jouw partner dat niet begrijpt of kan accepteren zal ik even achter mijn oren gaan krabben of je partner wel de juiste voor je is. Respect, geduld, liefde, geborgenheid en warmte hoor jij te krijgen. En een bos bloemen. En nieuwe schoenen. En kleding. En eten. Heel veel lekker eten. En een puppy. Oh nee, geen puppy. Jij verdiend alles, de hele wereld. Echt waar. Je verdiend het! 


Liefs, Kyra 

Helaas nog geen reacties. We vinden je erg lief als je de eerste bent!

Laat een reactie achter

Welkom op A Little Bit Pregnant©

Welkom op A Little Bit Pregnant©

Leuk dat je een kijkje neemt op mijn website. Ik ben Kyra, 21 jaar en woonachtig in Zwolle met mijn man en hondjes. A Little Bit Pregnant© staat in het teken van onvruchtbaarheid, en zo is mijn naam ook ontstaan. Een klein beetje zwanger, door de hormonen, door de wens, door de behandelingen. Je zult dus voornamelijk blogs lezen over infertiliteit, en alles wat daarbij komt kijken. In de hoop dat er wensmoeders zijn die er moed, kracht, herkenning en steun uit kunnen halen. Heel veel leesplezier!

Kyra Elgersma

Instagram

Instagram has returned invalid data.

Volg mij ook op Instagram

Recent

×