BLOG #8 | Injecties, mijn grootste angst wordt nu mijn beste vriend…

13 maart, 2019

BLOG #8 | Injecties, mijn grootste angst wordt nu mijn beste vriend…

13 maart, 2019

Heb je vijand lief, zeggen ze toch? Maar dat je je vijand moet accepteren en waarderen is wel echt even next level. Naalden zijn altijd mijn grootste angst geweest, als kind zette ik de hele boel op stelten bij een vacccinatie, en ik ben zelfs meerdere keren flauwgevallen. Als ik wist dat ik moest bloedprikken, of een infuus zou krijgen, was ik er van te voren al ziek van. Ik transformeerde in een zombie, lijkbleek en niet meer aanspreekbaar. Ik keerde mijzelf in een bubbel, ter bescherming, in de hoop dat ik dat stomme prikje dan niet nodig had. Helaas ben ik een kind met heel veel pech geweest, en zijn de keren dat ik moest bloedprikken of een infuus kreeg echt niet meer op één hand te tellen.

In de loop van der jaren leer ik er ook wel steeds beter mee omgaan, zo kan ik sinds kort alleen naar de dokter om bloed te prikken. Voorheen moest er écht iemand met mij mee, anders vertikte ik het om naar binnen te gaan. Gelukkig is dat heftige er dus wel vanaf, en weet ik mijzelf nu bij elkaar te rapen om even bloed te prikken. Waar ik wel nog moeite mee heb, is om er naar te kijken. Ik draai standaard mijn hoofd weg, omdat ik weet dat ik flauw val als ik kijk hoe die naald in mijn lijf verdwijnt. Dat is dus nog wel een dingetje waar ik aan moet werken, want over nog geen week, moet ik mijzelf dagelijks injecteren…

De afgelopen maand heb ik niet heel erg veel verteld over die ronde, ik merkte vooral aan mijn lijf dat ik geen energie had om hele blogs te schrijven, en ik heb deze maand dus geluisterd naar mijn lichaam en grenzen. Nu ik even een korte pauze heb, kom ik er een beetje boven op en voelt het weer goed om te bloggen. Ik hoop dat jullie hiervoor begrip hebben, en het mij niet kwalijk nemen. In deze blog zal ik dus nog een stukje vertellen over afgelopen maand, de uitslagen, hoe nu verder en waar ik allemaal last van heb gehad.

“De komende dagen duren lang en zijn slopend, ik voel continu steken in mijn onderbuik en maak mijzelf intussen helemaal gek.”

Zoals velen van jullie al weten, heb ik afgelopen maand 150mg Clomifen gehad. Dit is de hoogst mogelijke dosering van Clomid, en er werd door iedereen heel hard geduimd dat dit zou aanslaan. Dit omdat Clomid gewoon makkelijk en veilig te gebruiken is, thuis, zonder al te veel poespas. Gelukkig ken ik mijn lichaam inmiddels als het mijn broekzak, en had ik mijzelf al goed voorbereid op een slechte echo. Toen wij bij de eerste follikelmeting zagen dat ik zowel links als rechts een follikel van om en nabij 10mm had, kreeg ik toch een sprankje hoop. Zou het dan eindelijk doorzetten? Voor degene die het niet weten: ik heb nog nooit een eisprong noch eitje gehad, dus dat ik er twee van 10mm had was al een hele verandering! Na de echo werd gezegd dat het alle kanten op kan gaan, en wij dus niet te enthousiast worden. Dan stel je jezelf alleen maar teleur daarna. Vier dagen later zou ik een tweede meting hebben, en dan zouden we wel zien hoe of wat.

De komende dagen duren lang en zijn slopend, ik voel continu steken in mijn onderbuik en maak mijzelf intussen helemaal gek. Zal het een eisprong zijn? Of groeit er nu een eitje door, en voel ik dat? Ik heb immers nooit een grotere follikel dan 1mm gehad. Of zal het gewoon spanning en stress zijn? Iets in mij, gaf mij toch een goed gevoel en dat stelde mij gerust. Toen wij op de tweede meting zagen dat er geen eitjes waren, deed mij dat dus best even pijn. Het voelt soms zo falend en frustrerend als je lichaam je continu in de steek laat. Mijn lichaam is toch gemaakt om zwanger te kunnen worden? Gemaakt om een kindje te kunnen baren? Wáárom lukt het dan niet? Ik faal, als vrouw zijnde, als moeder zijnde, naar mezelf en naar mijn man. Ik faal.

“Het enige voordeel van de Clomid is dat ik 24/7 botergeil ben. Hier hoor je mijn man niet over klagen, haha.”

Op een derde, en zo ook de laatste follikelmeting is er weer niks te zien. Mijn baarmoederslijmvlies daar in tegen groeit wel mooi, en de artsen hopen dan ook op een eitje. Helaas gebeurd er in mijn eierstokken gewoon echt niks, en is dan nu ook besloten dat we de Clomid gaan stoppen en starten met injecties. Welke dat precies worden weet ik nog niet, ik heb voor volgende week een afspraak staan voor een informatie gesprek. Zij zal dan alles uitleggen, en de spuiten meegeven, dan zal ik daarna even een update plaatsen op mijn Instagram. Veel vrouwen hebben mij verteld dat zij van de injecties weinig tot geen bijwerkingen hadden, terwijl zij van de Clomid ook een ander mens werden. Om heel eerlijk te zijn, ben ik dus best wel opgelucht dat ik geen Clomid meer hoef.

Zo had ik ook deze ronde erg veel last van bijwerkingen, ik ben gedurende dag continu misselijk en kan geen enkele sterke geur verdragen zonder te kokhalzen. Verder heb ik last van hele ernstige vermoeidheid, nachtmerries en opvliegers (zweten in bed, daarna weer koud, dan weer zweten), moodswings waar je U tegen zegt, met regelmaat hoofd- en buikpijn, rusteloosheid en chaos in mijn hoofd. Ik merk dat ik een heel ander mens ben, die veel zeurt en klaagt en niks kan hebben. Maar echt niks. Mijn lontje is nog kleiner dan een mug, en mijn geduld is ver te zoeken. Het enige voordeel van de Clomid is dat ik 24/7 botergeil ben. Hoe? Geen idee. It just appears like that, and disappears like that. In een vingerknip, en ik maak geen grapje! Over dat laatste hoor je mijn man niet klagen, haha. De dagen tijdens en na de Provera, is mijn libido weer ver weg begraven. Ik compenseer het dus wel een beetje zo :-P

In een volgende blog zal ik vertellen hoe, en of, ons seksleven is veranderd. De afgelopen maanden krijg ik daar erg veel vragen over, gezien het traject waar wij in zitten. Er wordt al snel vanuit gegaan dat wij geforceerd met elkaar moeten vrijen, op vaste dagen en tijdstippen. Dit is natuurlijk niet het geval (bij ons), en wil ik graag in een komende blog tips geven hoe je het spannend kan houden tussen de lakens :-)

Tot snel, en vergeet mij niet te volgen op:

2 reacties

  • Jantine 17 maart, 2019 at 21:58

    In gedachten bij je/ jullie. Wat heb je het mooi van je afgeblogd!

    • admin 17 maart, 2019 at 22:10

      Dank je wel lieverd! Ik doe mijn best :-)

    Laat een reactie achter

    Welkom op A Little Bit Pregnant©

    Welkom op A Little Bit Pregnant©

    Leuk dat je een kijkje neemt op mijn website. Ik ben Kyra, 21 jaar en woonachtig in Zwolle met mijn man en hondjes. A Little Bit Pregnant© staat in het teken van onvruchtbaarheid, en zo is mijn naam ook ontstaan. Een klein beetje zwanger, door de hormonen, door de wens, door de behandelingen. Je zult dus voornamelijk blogs lezen over infertiliteit, en alles wat daarbij komt kijken. In de hoop dat er wensmoeders zijn die er moed, kracht, herkenning en steun uit kunnen halen. Daarnaast bespreek ik taboes rondom het moederschap, en deel ik zoveel mogelijk over mijn zwangerschap. Heel veel leesplezier!

    Kyra Elgersma

    Instagram

    • Babymassage

Voor het slapen gaan, gaat Chloë lekker in bad of mee douchen. Naderhand krijgt ze een lekkere massage met deze pure olie van @urtekrambenelux

Chloë ontspant enorm onder de douche of in bad, en om die ontspanning er lekker in te houden volgt er een massage. Zo kunnen we beiden relaxed de nacht in.

Van de kraamzorg heb ik een babymassage geleerd. Hartstikke leuk om te doen, en de meeste baby’s vinden het heerlijk! Toen wij van @urtekrambenelux een pakket kregen waar deze olie ook in zat, stond ik natuurlijk te springen om Chloë te masseren 😍

Geef jij je baby wel eens een massage?
    • Bevallen staat me goed!

Mannn wat voel ik mij goed zeg!!! Ik heb nog wat last van mijn bekken, en moet ook echt wel oppassen met wat ik doe maar het is niks vergeleken met tijdens de zwangerschap!

Ik word weer uitgerust wakker. Ook na een nacht spoken en buikkrampjes van Chloë. Want dan pak ik tussendoor alsnog meer slaap, dan ik tijdens de zwangerschap had. Bizar maar waar!

Momenteel zweef ik nog hoog op mijn roze wolk. De wolk waar ik heel lang op heb gewacht. Ik geniet er nu extra lang van. Chloë Isabel is alweer twee weken oud! 2 weken jongens! De tijd gaat zo ontiegelijk snel en ik wil geen seconde van haar missen

Ik merk dat ik steeds minder op mijn mobiel zit. Ik kreeg zelfs een melding dat mijn schermtijd met 70% verminderd is, ten opzichte van vorige week. Ik heb nog wat samenwerkingen lopen die ik komende maand ga afronden, en dan neem ik even een pauze denk ik. Even de tijd om mijn meisje te leren kennen. Ze verdiend het 💖
    • Lang gewacht, stil gezwegen
Nooit gedacht, toch gekregen

Een tekstje die jullie vast en zeker vaker voorbij hebben zien komen. Een tekstje die op ons geboortekaartje staat. Een tekstje die de afgelopen tijd heel mooi beschrijft.

Ons kleine grote wonder. Daar waar wij de hoop al opgegeven hadden, had jij hele andere plannen. Hele mooie plannen, voor ons. Ineens waren wij met zijn drieën. Ineens waren wij, naast man en vrouw, ook papa en mama.

Lieve Chloë Isabel, jij maakt ons heel. Jij vult ons aan. Je bent het allermooiste wat ons ooit is overkomen. Jij bent zoveel meer dan wij ooit durfden te dromen ❤️
    • Borstvoeding geven was iets wat ik heel, heel graag wilde. De meeste van jullie weten dat ik in mijn zwangerschap al melk had, de eerste druppels kwamen met 13 weken en ik was nog niet op de helft of het sijpelde er al uit. Ondanks dat dit eigenlijk niks zegt over je borstvoedingservaring, had ik er wel een goed gevoel bij.

Na de bevalling heb ik Chloë Isabel meteen de tepel laten zoeken, en wonder boven wonder hapte ons natuurtalentje meteen goed aan. Ik heb dan ook geen tepelkloven gehad, dus de Purelan staat vooralsnog ongebruik in de kast.

In de kraamweek heb ik wel enorm veel last gehad van stuwing, en heb ik nog steeds overproductie. Ik ontlast mijn borsten regelmatig door ze te masseren, en de melk die verloren gaat vang ik op in een flesje. Deze melk gebruik ik voor in haar badje, of vries ik in. Echt problemen ervaar ik dus niet, en ik ben mij er bewust van dat dit zeker niet vanzelfsprekend is.

En toch wilde ik deze post delen. Omdat ik al 12 dagen ons meisje kan voorzien van mijn eigen melk. Gister had ze weer een clusterdag, en ja deze zijn zwaar en vermoeiend. Maar ik ben zó blij dat ze goed drinkt, groeit en ontwikkeld. En dat allemaal door mijn borsten.

Ik ben trots. Op haar, op mij, op ons 💖
    • This is post partum || 11 days PP

Ja, ook ik heb nog een lekkere flubber buik. En of het nou zo blijft, iets minder wordt of helemaal bijtrekt. Het maakt mij niet uit. En het zou niemand wat uit moeten maken.

Onthoud dat je een huisje was voor je kleine. Dat die buik je kleine deed groeien. Dat dat lichaam je kleine heeft gebaard. Op de wereld heeft gezet. Dat heb JIJ gedaan! Dus wees trots 💖 op die flubber buik
    • Wat heb ik dit lijf vervloekt tijdens de zwangerschap. Wat heb ik de hele zwangerschap vervloekt. Ik had zo ondragelijk veel pijn, pijn die als sneeuw voor de zon verdween toen mijn meisjelief geboren werd.

Slapen deed ik al maanden bijna niet meer. Maar mijn eerste nacht met een newborn? Ik sliep als een roosje. Pijnloos, met een lege blaas en rust in mijn buik. En niet te vergeten, met een bundeltje geluk in mijn armen (ja wij slapen samen en nee ik hoef daar geen advies of meningen over xx)

Als ik kijk naar deze foto ben ik trots. Zo vreselijk trots dat ik mijn dochter mocht dragen, mocht groeien en mocht baren. Ondanks die 9 maanden zwaar afzien, was ze het meer dan waard.

Nu lig ik op de bank, met mijn 10 dagen oude newborn. Ik voel mij kiplekker, ik slaap goed en heb weer energie. En wat wil ik nu precies zeggen dan? Aub zeg nooit een zwangere dat ze zich niet moet aanstellen. Zeg nooit een zwangere dat ze moet genieten. Zeg nooit een zwangere dat ze er nog wel achter komt met een baby. Gewoon niet doen. Een zwangerschap kan je kapot maken. Hoe mooi en bijzonder die tijd ook is.
    • Lekkere zelfbruiner meid ☀️ #grapje #zeisnogeenbeetjegeel #mamaheeftwelzelfbruinernodig
    • Baddertijd 🧸

Baby’s hebben hele gevoelige huidjes, en zoals jullie weten is deze mama alleen maar bezig met producten zonder troepjes, zeker voor mijn kleine meisje.

Toen ik @salcuranlbe tegen kwam, was ik hartstikke enthousiast over hun aanbod. Ze hebben, naast de producten voor onszelf, ook een hele fijne junior lijn, die wij mogen uittesten!

Mama kan Chloë Isabel met een gerust hart badderen, met onder andere deze heerlijke badmelk. Geen chemicaliën, geen chloor, geen siliconen, geen parabenen, geen parfum. Dat maakt mij blij, en ze zeggen: blije mama, blije baby 😁 
Welke verzorgingsproducten vinden jullie fijn?

Ben jij ook zo’n fan van Salcura? Houd mijn Instagram dan goed in de gaten, want er komt een hele toffe winactie aan!
    • Zie hoe je moeders ogen stralen
De liefde heeft haar aangeraakt
Ik zoek een zin die kan vertalen
Wat jij in mij hebt losgemaakt 💖

    Volg mij ook op Instagram

    Recent

    ×