Interview Zoë | Alleenstaande tienermoeder

1 februari, 2019

Interview Zoë | Alleenstaande tienermoeder

1 februari, 2019

Dag lieve lezers, welkom bij dit interview.

Een interview met alleenstaande tienermoeder Zoë, hoe houdt ze dat toch vol? Kan ze het zelf wel betalen? Kan ze nog wel puber zijn? Alle vragen worden nu beantwoord.

Wil jij ook graag een interview schrijven? Stuur dan snel een mailtje met jouw verhaal! Wie weet sta jij dan binnenkort op de website, met je eigen interview.


 
Wil je jezelf eerst even kort voorstellen?

Ik ben Zoë, 18 jaar oud en moeder van mijn zoontje Daley. Daley is 5 dagen na mijn 18e verjaardag geboren en is momenteel 10 maanden. Hij is mijn allermooiste verjaardagscadeautje die ik mij maar had kunnen wensen. Ik ben niet meer samen met de vader van Daley, omdat hij mij verlaten heeft en weinig contact zoekt met Daley. Aan het begin van de zwangerschap tot aan een paar maanden na Daley zijn geboorte heb ik daar heel veel moeite mee gehad, maar ik ben het eindelijk maar een soort van gaan accepteren en probeer een moeder en vader in één voor Daley te zijn. Mijn ouders zijn de meest geweldige opa en oma ooit voor mijn zoon en ik ben ze ook onwijs dankbaar voor alles wat zij voor ons doen.

Wanneer en hoe kwam je er achter dat je zwanger was?
Ik kwam er achter toen ik 5 weken zwanger was. Ik had al een tijdje last van buikpijn en rugpijn, maar ik dacht dat het kwam door stress omdat het al een tijdje niet zo lekker liep tussen mij en mijn ex. Een vriendin van mij raadde me aan om een test te doen en ik verklaarde haar nog voor gek. Ze bleef aandringen dat ik een test moest halen en toen besloten we naar de Kruidvat te gaan en heb ik de test gedaan op de wc van de Hema. “Positief? Nee dit is onmogelijk, komt vast omdat dit van die goedkope testen zijn” dit is wat er als eerste in mij opkwam, dus besloot ik een Clear Blue test te halen. Toen ik die test ook had gedaan, durfde ik niet te kijken en ik gaf haar de test. Ja hoor ook deze test was dik positief.
 
Wat was jouw reactie? En die van de vader van je zoontje?
Mijn ex beweerde dat ik aan het liegen was, dus liet ik hem de testen zien. Hij werd ontzettend boos en riep dingen die mij ontzettend pijn deden en die me nog altijd pijn doen. “Je laat het maar weghalen” dat was één van de vele dingen die hij mij zei. Mooi niet dacht ik, dit is mijn kindje en ik hou nu al van hem/haar. Ik vond het wel een beetje een gek idee, daar stond ik dan als 17 jarige, wetende dat er een prachtig kindje in mijn buik aan het groeien was. Ik heb geen moment getwijfeld, ik was opslag verliefd op het feit dat ik mama ging worden.
 
En niet te vergeten: de reactie van jouw ouders?
Mijn moeder was bij mijn oma op bezoek op het moment dat ik haar belde. Ik moest haar bellen, omdat ik nog bij mijn ex in het dorp zat en ik het haar gelijk wilde vertellen, ook al durfde ik het eigenlijk niet. Mijn moeder reageerde natuurlijk geschrokken, maar ze zei me dat alles goed zou komen en dat ik maar naar huis moest komen. Mijn vader vond het eerst iets minder, maar hij draaide al snel bij en ze zijn nu beiden dolverliefd op hem en zouden hem niet meer kunnen missen.
 
Hoe verliep je zwangerschap? 
Mijn zwangerschap is redelijk goed verlopen op wat bandenpijn en maagzuur na. 
 
En de bevalling?
Rond een uur of ‪19:30‬ kreeg ik heel erg buikpijn, alsof ik flink ongesteld moest worden, maar ik dacht het zijn vast weer die stomme voorweeën. De pijn werd steeds erger en ik besloot om mijn verloskundige in te lichten die meteen vroeg of ze moest komen kijken. Mijn baarmoedermond was al helemaal verweekt en ik bleek al 2 cm ontsluiting te hebben. Nadat de verloskundige weg was, werd de pijn steeds heftiger en ik heb een stuk of 15 keer overgegeven.‪ Om 08:15 kwam de verloskundige weer mijn ontsluiting meten en ik was van de 2 cm naar de 4 cm gegaan. Ze vroeg me of ik wilde dat ze mijn vliezen zou breken zodat het allemaal wat sneller zou gaan en vanaf dat moment ging het allemaal heel snel, ik kreeg continu weeën en‬ om 09:50 kreeg ik ineens een soort drukgevoel, alsof ik heel nodig moest poepen. Mijn moeder zag zijn hoofdje al deels zitten en wat donkere haartjes. Ze belde de verloskundige die er meteen aan kwam. Voor mij voelde het alsof ze er uren over deed aangezien ik een hele grote persdrang had, maar toen ze er was mocht ik meteen gaan persen. Ik heb in totaal een uur geperst, ik ben uitgescheurd, een stukje ingeknipt maar daar was hij dan, mijn prachtige zoon, Daley Delano.
 
Waar keek je het meeste tegen op, dat achteraf toch wel meevalt?
Ik keek het meeste op tegen het feit dat ik alleenstaande moeder ben en de vooroordelen van mensen over tienermoeders. Achteraf gaat het hartstikke goed met mij en Daley en de vooroordelen gaan het ene oor in en het andere weer uit. 
 
Wat is je grootste angst wat het moederschap betreft?
Mijn grootste angst is om mijn zoon kwijt te raken. Het leven is onvoorspelbaar en je hoort zoveel nare verhalen, maar ik probeer altijd positief te blijven en me op de goede dingen in het leven te focussen. 
 
Wat voor een soort moeder ben je, en had je verwacht dat je zo’n moeder zou zijn?
Ik ben een hele lieve en zorgzame moeder. Ik was vroeger al zorgzaam voor mijn neefjes en nichtjes. Ik ben altijd al gek geweest op kinderen en nu heb ik mijn eigen kindje. Mijn zoontje is mijn hele wereld en ik had me nooit kunnen voorstellen wat voor liefde je voelt voor je eigen kind. Het is nog mooier dan verliefd zijn, want de liefde voor je kind is oneindig. 
 
Wat is je grootste tegenslag geweest, sinds je moeder bent?
Het feit dat mijn ex ons zo in de steek heeft gelaten, is toen mijn grootste tegenslag geweest. Ik heb het nu een plek kunnen geven en focus mij volledig op mijn zoontje. 
 
Hoe combineer je een kindje met school, en straks met werk?
Ik ga 3 dagen per week naar school en 2 dagen naar stage dus ben ik in totaal 5 dagen per week bezig met mijn opleiding. Mijn ouders passen op als ik naar school of naar stage ga en daar ben ik ze heel erg dankbaar voor. 
 
Wat mis je het meeste, wat je voorheen nog kon en nu niet meer?
Ik ben persoonlijk niet zo van het uitgaan. Af en toe vind ik het leuk, maar eigenlijk ben ik pas 1 keer uit geweest na dat Daley is geboren en hij is nu 10 maanden. Ik ga nog wel minimaal drie keer in de week naar de sportschool maar dat doe ik na school en ga daarna gelijk door naar huis.
 
Heb je nog tijd om af en toe tiener te zijn, en je te gedragen naar je leeftijd? 
Ik ben dan wel een moeder, maar ook een meisje van 18. Ik ben wel veel volwassener geworden sinds ik moeder ben, maar af en toe een dagje weg met mijn beste vriendin hoort er ook nog bij.
 
Op welk gebied ben je het meest veranderd? 
Ik ben veel volwassener geworden en ik ben mij minder gaan aantrekken wat anderen van mij vinden. Ook drink ik weinig tot geen alcohol meer, puur omdat ik niet wil dat mij iets overkomt en dat er een kans is dat Daley mij kwijtraakt.
 
Hoe doe je het financieel, als schoolgaande tiener met een kindje?
Ik woon nog thuis en ik en mijn zoontje doen af en toe een modellenwerk/commercial klus als bijbaan. Ook volg ik nog een studie waarbij ik studiefinanciering ontvang waarvan ik ook luiers, eten, kleding en alle andere noodzakelijke spullen van haal. 
Wat is jouw doel voor de toekomst, waar zie jij jullie staan over 10 jaar?
Ik zie mezelf over 10 jaar in mijn eigen huisje, alles goed voor elkaar met Daley, mijn toekomstige vriend/man en misschien nog een broertje of zusje voor Daley als het ons gegund word. 
 
Wat wil je je zoontje absoluut meegeven?
Ik wil dat mijn zoon respect heeft voor de mensen die dat ook voor hem hebben. Ook vind ik het belangrijk dat hij respectvol naar vrouwen toe zal zijn later, want tegenwoordig is respect soms ver te zoeken. Ook wil ik dat hij weet dat hij geen ongelukje is geweest en dat hij mijn leven zoveel mooier heeft gemaakt. Hij maakt mij de gelukkigste moeder van de hele wereld.
 
Zou je andere tienermeisjes willen aanmoedigen om anticonceptie te gebruiken en te wachten tot de situatie ideaal is voor een kindje?
Ik zou zeker wachten met een kindje. Het lijkt allemaal heel lief, schattig en leuk, maar het is een hele verantwoordelijkheid en als je jong bent moet je eerst gewoon je eigen ding kunnen doen, zoals je school afmaken en lekker uitgaan als je dat leuk vind. Ik raad jullie aan om gewoon te wachten tot je de juiste man tegen komt en tot jij vind dat het het juiste moment is.
 
Wil je zelf nog iets toevoegen?
Als jullie mij en mijn zoontje willen blijven volgen, volg dan mijn Instagram pagina en die van mijn zoontje: @zoevdwx en @daleydelano
 
Hopelijk zie ik je daar!

Helaas nog geen reacties. We vinden je erg lief als je de eerste bent!

Laat een reactie achter

Welkom op A Little Bit Pregnant©

Welkom op A Little Bit Pregnant©

Leuk dat je een kijkje neemt op mijn website. Ik ben Kyra, 21 jaar en woonachtig in Zwolle met mijn man en hondjes. A Little Bit Pregnant© staat in het teken van onvruchtbaarheid, en zo is mijn naam ook ontstaan. Een klein beetje zwanger, door de hormonen, door de wens, door de behandelingen. Je zult dus voornamelijk blogs lezen over infertiliteit, en alles wat daarbij komt kijken. In de hoop dat er wensmoeders zijn die er moed, kracht, herkenning en steun uit kunnen halen. Daarnaast bespreek ik taboes rondom het moederschap, en deel ik zoveel mogelijk over mijn zwangerschap. Heel veel leesplezier!

Kyra Elgersma

Instagram

Instagram has returned invalid data.

Volg mij ook op Instagram

Recent

×