MAMABLOG Amina | Van roze wolk naar grijze donderwolk | Postnatale depressie

27 september, 2019

MAMABLOG Amina | Van roze wolk naar grijze donderwolk | Postnatale depressie

27 september, 2019

Beste lezers, moeder Amina heeft een tijd terug een artikel geschreven over haar dochter Zary, die lijdt aan leukemie. Vanaf nu mogen wij haar als mamablogger in ons team heten, en hierbij meteen een artikel van Amina. Ze valt meteen met de deur in huis, en verteld over haar roze wolk, die letterlijk als sneeuw voor de zon verdween en plaats maakte voor een enorme, grijze donderwolk. Amina kreeg een postnatale depressie, iets wat niemand had zien aankomen.


De roze wolk die zwart werd. Iedereen verteld altijd over de mooie roze wolk als je pas bent bevallen, alle goede verhalen, en goed bedoelde tips en adviezen, maar deze negeerde ik vaak want ja ik wist wel wat het inhield om mama te worden, Ik wist het altijd beter en man wat keken we er naar uit, want eindelijk was het ons gegund dat we ons wondertje in onze armen mochten houden. Hier hadden we zo lang naar uitgekeken, na 37 weken zwangerschap kwam ze ter wereld, en het was liefde op het eerste gezicht. Mijn man en ik waren zo blij en gelukkig, Zary deed het super goed. Maar toen kwam het, ik wist eigelijk helemaal niets van mama worden, ik kon niets en moest alles leren, het was niet makkelijk de eerste dagen. Ze was zo klein en fijn, ik was bang om iets verkeerd te doen. Na 2 dagen kwamen de befaamde kraamtranen, alle emoties kwamen ineens los en ik kreeg dit moeilijk geplaatst, ondanks dat Zary echt een droom baby was. Eer we thuis waren kwam het “normale” leven weer op gang: huishouden, koken, de was, mijn man die weer ging werken. Ik moest proberen alles rond te krijgen samen met een baby, het was wennen de eerste tijd maar na een tijdje vond ik mijn draai, en dacht ik dat alles perfect ging, tot ik bij de dokter kwam.

Ik voelde mij enorm futloos, had geen honger en niets had nog zin in het leven, wat bleek: ik had een postnatale depressie. Iedereen in mijn omgeving keek raar, want ja ik had niets om ongelukkig te zijn, had een brave dochter een goede man, en toch was ik niet gelukkig! Waarom? Geen idee, ik worstelde ontzettend met mijn gevoelens en het feit of ik wel een goede mama was, ik trok alles wat en hoe ik deed in twijfel, niets was goed en ik begon mij af te sluiten van de wereld. Niemand leek mij te begrijpen en onze relatie stond onder enorme spanning, mijn man zag aan mij dat ik er onder door ging en belde onze verloskundige. Ze raadde aan om naar een psycholoog te gaan. Toen hij dit voorstel gaf werd ik boos, want ja ik was toch helemaal niet gek? Na lang twijfelen toch maar een afspraak gemaakt, het voelde heel onwennig en raar. Na de eerste sessie dacht ik, man dit is echt niets voor mij, die kan mij toch nooit helpen, maar mijn man drong er op aan om verder te doen en wat ben ik blij dat hij mij dat duwtje in de rug heeft gegeven. Het hielp om alles een plaats te geven, het verleden, mijn miskraam, het sterke mama gevoel. Ik voelde mij eindelijk een goede mama, want het kwam “gewoon” door de grote verandering in mijn leven, want niemand verteld hoe het echt is om een kind te hebben.

Op social media zie je enkel de goede, mooie dingen, als je die moet geloven gaat het overal perfect, nou thuis bij mij dus niet. Er waren gebroken nachten, dat ik soms dacht van nee niet weer, je hebt net gegeten, ga gewoon slapen, weer diarree, weer ziek, weer eens Googelen wat het zou zijn (ja ik was soms naïef en geloofde Google). Nu weet ik beter, want nu zie ik dat het ook beter wordt. Nu kan ik met trots zeggen, dat ik een goede mama voor mijn 2 kinderen ben, en doe alles voor hun, maar ik geef ook toe dat ik eens per maand een avond geen mama ben. Dan ben ik gewoon eventjes Amina en ga ik bij vrienden iets eten of drinken, en neemt mijn man alle taken over.

“Je bent geen slechte moeder, je bent geen slechte partner, je bent geen slecht persoon. Je bent niet alleen, een postnatale depressie is niet het einde, ga hier niet alleen doorheen. Praat met anderen, je bent het waard.”

Kyra Elgersma

En het ouderschap, ja dat is iets anders. Misschien zal je het ouderschap nooit 100% begrijpen, maar op een dag zal je een manier vinden om jezelf te omhullen met die liefde, in plaats van erin begraven te worden. En ook al is het misschien moeilijk te geloven, op een dag zal je een levendig, slim en ongelooflijk gelukkig klein kind hebben. Een kind dat de wereld aanbidt. Jouw haar zal gewassen zijn, en je zal tijd vinden om ontbijt te maken voor jezelf ’s morgens. Houd je vast aan die waarheid. Er komt een dag dat je je zal verbazen over het feit dat het lachende kind voor je hetzelfde kind is als die huilende baby van voorheen. Jij zal beter worden. Je zal groeien, je zal je aanpassen, je plek vinden, en je opnieuw aanpassen. Dat is exact wat het moederschap inhoudt, denk ik. Om manieren te vinden om steeds meer liefde in jezelf te laten passen, om je hart steeds verder uit te bereiden. Je zal leren hoe je het goeie en het zware met elkaar in balans kan brengen. En ik smeek je, aanvaard dat dingen altijd onafgemaakt zullen voelen. Laat dat oké zijn. Laat dat genoeg zijn. Het is genoeg, het is echt genoeg. Vergeet wat je ziet op social media. Je bent een fantastische mama.

Het is niet erg als je fouten maakt, dat doet iedereen, we zijn mensen en geen computers. Fouten maken is menselijk, ook als je mama bent. Het is niet erg om eens goed te huilen als het een slechte dag is, het is nieuw en er komt veel op je af, en als ik nu terug denk aan alle goedbedoelde adviezen zeg ik vaak: had ik maar beter geluisterd, want deze mensen waren al ouders en wisten al wat er te wachten stond. Ik geef altijd het zelfde advies: ouder zijn is het mooiste en zwaarste wat er bestaat, vertrouw op jezelf en je partner en je komt er wel, samen staan jullie sterk! Ik ben mijn man daar ook heel dankbaar voor, alles wat hij deed en doet voor ons, hij is de rots van ons gezin, degene die ons staande houdt en altijd klaar staat of een schouder om op uit te huilen biedt.

Dus mama’s en papa’s, als het niet goed gaat: praat er over! En probeer te genieten, want het gaat zo snel, voor je het weet zit je in de put er raak je er niet meer uit. Vraag op tijd hulp als je dit nodig hebt. Het is echt geen schande! Het laat zien dat je een ouder bent die er voor de volle 100% voor wil gaan! Ik hoop dat het taboe rondom postnatale depressies snel verleden tijd is, en dat ouders er sneller voor uit durven te komen, want dit wens je niemand toe. Veel geluk aan alle mama’s en papa’s in spe, jullie gaan het super doen.

Helaas nog geen reacties. We vinden je erg lief als je de eerste bent!

Laat een reactie achter

Welkom op A Little Bit Pregnant©

Welkom op A Little Bit Pregnant©

Leuk dat je een kijkje neemt op mijn website. Ik ben Kyra, 21 jaar en woonachtig in Zwolle met mijn man en hondjes. A Little Bit Pregnant© staat in het teken van onvruchtbaarheid, en zo is mijn naam ook ontstaan. Een klein beetje zwanger, door de hormonen, door de wens, door de behandelingen. Je zult dus voornamelijk blogs lezen over infertiliteit, en alles wat daarbij komt kijken. In de hoop dat er wensmoeders zijn die er moed, kracht, herkenning en steun uit kunnen halen. Daarnaast bespreek ik taboes rondom het moederschap, en deel ik zoveel mogelijk over mijn zwangerschap. Heel veel leesplezier!

Kyra Elgersma

Instagram

Instagram has returned invalid data.

Volg mij ook op Instagram

Recent

×