GASTBLOG | Welkom in ons team, Tisar’au! | Voorstel

5 maart, 2019

GASTBLOG | Welkom in ons team, Tisar’au! | Voorstel

5 maart, 2019

Dag lieve lezers, en welkom in onze nieuwe rubriek: gastblog. Hier zal je, zoals de titel al verklapt, artikelen vinden van onze gastbloggers die zich hebben aangesloten bij ons team! Hieronder een introductie blog van Tisar’au, een lieve vriendin van mij die nog moet starten met het traject. Ze heeft, net als ik, ook PCOS en zal binnenkort starten met Clomid. Daarover lees je snel meer!


Even voorstellen… Mijn naam is Tisar’au, aparte naam hé? Ik woon samen met mijn beste vriend, tevens mijn soulmate, steun en toeverlaat Kevin, in Tiel. 24 herfstjaren jong, opgegroeid in een onwijs liefdevolle en muzikale familie, een beetje een gekkie, vaderskindje, en optimistisch van karakter. In de loop der jaren heb ik al veel moeten verduren waarbij mijn optimisme enorm getest werd. Mijn moeder die het allereerst aan haar hart kreeg, alsof dat niet voldoende was ook nog eens borstkanker waar ze gelukkig van opkrabbelt. En in 2017 zijn we erachter gekomen dat mijn partner ook nog chronisch ziek is en lijd aan Colitis Ulcerosa, een chronische darmziekte. Alsof dat allemaal niet voldoende was, werd ook mij duidelijk dat een natuurlijke zwangerschap voor mij niet is weggelegd. Een intiem momentje met je partner samen is er niet meer bij.

In 2015 besloot ik te stoppen met de pil. Het was immers tijd om mijn lichaam te “ontpillen”, en weer in zijn juiste cyclus te laten verlopen. Omdat ik vrij vroeg aan de prikpil ging heb ik nooit geweten hoe mijn menstruatiecyclus eruit kwam te zien. Maanden verstreken, en ik ben continu naar huis gestuurd met “Kijk het even aan, het komt vast wel”.
Fast forward… En we zijn inmiddels vier jaar verder. Vier hele jaren, en mijn menstruatiecyclus is nog niet zoals het hoort te zijn. Onregelmatig. Maar ik menstrueerde wel..
Mijn geluk kon niet op toen ik eindelijk zag dat ik wel degelijk ongesteld kon worden, want dat betekende immers vruchtbaar zijn toch? Al vier jaren, dat ik actief bezig ben met mijn kinderwens. Achteraf toch wel heel blij dat ik niet zwanger ben geworden van mijn toenmalige vriend aangezien we uit elkaar gingen. 

Kevin kwam, mijn allerbeste vriend van de afgelopen tien jaar. Maar ook hij had zijn leven gedeeld met een ander. Eenmaal toen we weer in contact raakte was de vonk meteen overgeslagen. We twijfelde beiden nog, maar uiteindelijk zijn we toch samen gekomen (mede dankzij de hulp van mijn familie). Vrij vroeg besloten we samen te wonen tegen negatieve geluiden rondom ons omgeving in. Maar dat gaat ons inmiddels super af!
Ik voelde me zo thuis bij hem, herboren en weer zo geliefd dat ik niet aarzelde om de volgende vraag te stellen: “Ben jij klaar voor kinderen?”. Nadat hij dit bevestigde kon het geluk voor mij niet op. Ik heb eindelijk iemand gevonden perfect zoals hij is, voor mij. 

Kevin en Tisar’au

De bezoeken naar de gynaecologe in Tiel begon. 
Ons allereerste bezoek heb ik zo naar ervaren. Dit was mijn tweede keer dat ik terugging naar aanleiding van mijn uitblijvende/onregelmatige menstruatie (de eerste keer heb ik niet doorgezet, het werd me allemaal te veel). De vrouwelijke dokter bleef heel zakelijk, en bleef terugkomen op mijn gewicht, echter wist ze niet dat ik al 25 kilo afgevallen was. Ik werd naar huis gestuurd “Jouw natuurlijke kans op zwangerschap is groot, probeer het nog maar eens. Over een half jaar zie ik je graag terug dan kun je ook werken aan je gewicht”. Intens verdrietig en gekwetst voelde ik me en vooral niet serieus genomen. 
In de tussentijd werd Kevin ziek. Zijn darmen speelde weer op, hij heeft enkele dagen in het ziekenhuis gelegen en de conclusie was dat hij de ziekte van Pfeiffer had. Weer een tegenvallertje, maar niet één die we niet aankunnen. 
Uiteindelijk hebben we de stap genomen om een second opinion aan te vragen bij de huisarts, en dankzij Kyra hebben wij het Isala fertiliteitcentrum opgegeven. En heeft zij mij trouwens ook super gemotiveerd om het traject niet neer te laten leggen omdat we tegenslag op tegenslag te verduren kregen. Dank je wel Kyra.

We gaan nu een spannend periode tegemoet. Eentje die veel energie, tijd en emoties van ons vraagt. We weten niet wat ons te wachten staat, het onbekende voelt spannend. Maar dit is een weg die we samen mogen bewandelen, en ik had het niet anders gewild dan met hem.

1 reactie

  • Jantine 17 maart, 2019 at 21:55

    Heel veel sterkte en succes gewenst! Respect voor jullie

  • Laat een reactie achter

    Welkom op A Little Bit Pregnant©

    Welkom op A Little Bit Pregnant©

    Leuk dat je een kijkje neemt op mijn website. Ik ben Kyra, 21 jaar en woonachtig in Zwolle met mijn man en hondjes. A Little Bit Pregnant© staat in het teken van onvruchtbaarheid, en zo is mijn naam ook ontstaan. Een klein beetje zwanger, door de hormonen, door de wens, door de behandelingen. Je zult dus voornamelijk blogs lezen over infertiliteit, en alles wat daarbij komt kijken. In de hoop dat er wensmoeders zijn die er moed, kracht, herkenning en steun uit kunnen halen. Daarnaast bespreek ik taboes rondom het moederschap, en deel ik zoveel mogelijk over mijn zwangerschap. Heel veel leesplezier!

    Kyra Elgersma

    Instagram

    Instagram has returned invalid data.

    Volg mij ook op Instagram

    Recent

    ×